ಬದುಕು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹೂವಿನ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲ. ಕೆಲವರಿಗೆ ಅದು ಮುಳ್ಳಿನ ಹಾದಿ, ಇನ್ನು ಕೆಲವರಿಗೆ ನಿರಂತರ ಹೋರಾಟ. ಆದರೆ, ಆ ಮುಳ್ಳಿನ ಹಾದಿಯಲ್ಲೇ ನಡೆದು, ತನ್ನ ರಕ್ತಸಿಕ್ತ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತುಗಳನ್ನೇ ದಾರಿದೀಪವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಇಂದು ಸಾವಿರಾರು ಕಾರ್ಮಿಕರ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಆಶಾಕಿರಣವಾಗಿ ಮೂಡಿಬಂದವರು ಡಾ. ರವಿ ಶೆಟ್ಟಿ ಬೈಂದೂರು.
ಕಷ್ಟದ ಕಡಲಲ್ಲಿ ಅರಳಿದ ಪ್ರತಿಭೆ
ಕರಾವಳಿಯ ಬೈಂದೂರಿನ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ರವಿ ಶೆಟ್ಟಿ ಅವರ ಬಾಲ್ಯವು ಬಡತನದ ಕರಾಳ ಛಾಯೆಯಲ್ಲೇ ಕಳೆಯಿತು. ಓದುವ ಹಂಬಲವಿದ್ದರೂ, ಹೊಟ್ಟೆಪಾಡಿಗಾಗಿ ಕೂಲಿ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಅವರದ್ದಾಗಿತ್ತು. ಹೋಟೆಲ್ ಕೆಲಸ, ಕ್ಲೀನರ್ ಕೆಲಸ ಎನ್ನದೆ ಸಿಕ್ಕ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಬೆವರು ಸುರಿಸಿದವರು ಇವರು. ಅಂದು ಅವರು ಹೊತ್ತ ಭಾರದ ಮೂಟೆಗಳು ಮತ್ತು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದ ಕೊಡಲಿ, ಇಂದು ಅವರು ಕಾರ್ಮಿಕರ ಪರವಾಗಿ ಎತ್ತುವ ಧ್ವನಿಗೆ ಅಪ್ರತಿಮ ಗಟ್ಟಿತನವನ್ನು ನೀಡಿದೆ.
ಕಾರ್ಮಿಕರ ಪಾಲಿನ ‘ಸಂಜೀವಿನಿ’
ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಕಾರ್ಮಿಕ ಪರಿಷತ್ತಿನ ರಾಜ್ಯಾಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿ ಅಧಿಕಾರ ವಹಿಸಿಕೊಂಡ ನಂತರ, ಕಾರ್ಮಿಕ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಅವರು ಹೊಸ ಆಯಾಮ ನೀಡಿದರು. ಇವರ ಪಾಲಿಗೆ ಕಾರ್ಮಿಕ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ದುಡಿಯುವ ಯಂತ್ರವಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಈ ದೇಶದ ಬೆನ್ನೆಲುಬು.
ಅನಾಥರಿಗೆ ಆಸರೆ: ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದವರನ್ನು, ಅನಾಥರಾದ ಕಾರ್ಮಿಕರನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಮರುಗುವ ಇವರು, ಕೇವಲ ವೇದಿಕೆಯ ನಾಯಕನಲ್ಲ; ಬದಲಿಗೆ ಬೀದಿಗೆ ಇಳಿದು ಕಣ್ಣೀರು ಒರೆಸುವ ಮಾನವತಾವಾದಿ.
ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದ ಸ್ಪಂದನೆ: ಅಪಘಾತಕ್ಕೀಡಾದ ಅಥವಾ ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ಕಾರ್ಮಿಕ ಕುಟುಂಬಗಳಿಗೆ ತಡರಾತ್ರಿಯಲ್ಲೂ ಧಾವಿಸಿ ಹೋಗಿ, ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಹಣದಿಂದ ನೆರವು ನೀಡುವ ಇವರ ಕಾರ್ಯವೈಖರಿ ‘ಮನುಷ್ಯ ರೂಪದ ದೇವರು’ ಎಂಬ ಮಾತಿಗೆ ಅರ್ಥ ತಂದಿದೆ. “ಕಾರ್ಮಿಕನ ಬೆವರು ಆರುವ ಮುನ್ನವೇ ಅವನಿಗೆ ಸಲ್ಲಬೇಕಾದ ನ್ಯಾಯ ಸಿಗಬೇಕು.” – ಇದು ರವಿ ಶೆಟ್ಟಿ ಬೈಂದೂರು ಅವರ ಜೀವನದ ಮಂತ್ರ.
ನೋವಿನಿಂದ ನಾಯಕತ್ವದವರೆಗೆ
ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡಾಗ ಮನುಷ್ಯ ಸೋತು ಕುಸಿಯುವುದು ಸಹಜ. ಆದರೆ ರವಿ ಶೆಟ್ಟಿಯವರು ತನ್ನ ನೋವನ್ನೇ ಶಕ್ತಿಯನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಂಡರು. “ಸತ್ತ ಮೇಲೆ ಏನನ್ನೂ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲಾಗದು, ಇರುವಷ್ಟು ದಿನ ಹತ್ತು ಜನರಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಮಾಡೋಣ” ಎಂಬ ತತ್ವವೇ ಅವರನ್ನು ಜನಮಾನಸದಲ್ಲಿ ಇಂದಿಗೂ ಜೀವಂತವಾಗಿರಿಸಿದೆ. ಸಮಾಜದ ಕೆಳವರ್ಗದ ಜನರ ಮೇಲೆ ಅವರಿಗಿರುವ ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಅನುಕಂಪವು ಇಂದು ಅವರನ್ನು ಕರುನಾಡಿನ *’ಕಾರ್ಮಿಕರ ಕಣ್ಮಣಿ’*ಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದೆ.
ಸಮಾಪ್ತಿ
ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಬೈಂದೂರಿನ ಕುಂದಾಪ್ರ ಹುಡುಗ ಇಡೀ ರಾಜ್ಯದ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಧ್ವನಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆದ ಈ ಯಶೋಗಾಥೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಸ್ಫೂರ್ತಿ. ಯಾರೋ ಒಬ್ಬ ಕಾರ್ಮಿಕನಿಗೆ ಅನ್ಯಾಯವಾದರೆ ಅದು ತಮಗೆ ಆದ ಅನ್ಯಾಯವೆಂದು ಭಾವಿಸುವ ಇವರ ಮಾನವೀಯ ಗುಣವು ಇಂದಿನ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ಡಾ. ರವಿ ಶೆಟ್ಟಿ ಬೈಂದೂರು ಅವರು ಹಾಕಿಕೊಟ್ಟ ಈ ಸೇವೆಯ ಹಾದಿ ಮುಂಬರುವ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ದಾರಿದೀಪವಾಗಲಿ.
ಲೇಖನ ಸತೀಶ ಶೆಟ್ಟಿ ಚೇರ್ಕಾಡಿ ದೊಡ್ಡಮನೆ
